زمانی که قصد داشتید تا بار دیگر یادی از گذشته کنید، به ‌یاد‌ آورید که در سال ۱۹۹۵ صدها فرمت برای فایل‌های تصویری موجود بود وهیچ دو برنامه گرافیکی را نمی‌توانستید بیابید که دارای عملکرد مشابه باشند. اما امروزه، با دردست داشتن تعداد معدودی از انواع فایل برای تصاویر دیجیتالی، راحت‌تر زندگی می‌کنیم. حتی به وضوح می‌توان تشخیص‌ داد که چه فرمتی مناسب فایل تصویری مورد نظر ما است. درادامه نظری اجمالی به نقاط ضعف وقوت سه‌ فرمت رایج مورد استفاده در تصاویر دیجیتالی می‌اندازیم:
۱) فرمتJPEG:
از ایـن فرمت بـه صورت پیـش‌فرض در دوربین‌های دیجیتالی برای ذخیره تصاویراستفـاده می‌شود و تمام برنامه‌های مورد استفاده بـرای مشاهده و ویرایش عکس‌هـا قـادر به خوانـدن آن هستند. به واسطه وجـود امکـان تنظیـم سطح فشرده سازی فایل‌های JPEG، به راحتی می‌توانید اندازه فایل‌های خود را کوچک‌ترکرده و مبادله فایل‌های تصویری را راحت‌تر سازید.
اگرگاهگاهی کارعکاسی انجام می‌دهید و تمام کارهای مربوط به عکس‌گرفتن، چاپ عکس‌ها و به اشتراک‌گذاردن آنها را بدون هیچ‌گونه ویرایشی انجام می‌دهید، بهتر است از فرمت JPEG استفاده کنید. به یاد داشته باشید که موقع عکس گرفتن، سطح فشردگی را درپایین‌ترین حد ممکن قراردهید تا به بالاترین کیفیت تصاویردسترسی بیابید. همـواره قادر به کاهش کیفیت تصاویر خواهید بود تا اندازه فایل کوچک‌ ‌ترشود، ولی قادر به بازگرداندن اطلاعات تصویر ازدست رفته نخواهید بود.
هرگـاه روی فایل‌های گرافیکی با فرمت JPEG تغییراتی را اعمال کـرده و آن را ذخیـره می‌کنید، کیفیت فایل تصویـری را کاهش می‌دهید.
این امر دقیقاً مانند تهیه یک نسخه کپی از یک نسخه کپی دیگر است. آخرین کپی تهیه شده بسیـاری از جزئیات کپـی قبلـی را از دست می‌دهد و ازکیفیت پایین‌تری برخوردار ‌است، حتی اگر همواره از بالاترین تنظیمات ممکن برای ارتقای کیفیت استفاده کنید.
۲) فرمت TIFF:
فرمت فشرده سازی تصویری TIFF بسیارخوب عمل می‌کند، چون درحین عمل فشرده سازی، تصویر اطلاعات خود را از دست نمی‌دهد(برخلاف فرمت JPEG که درحین عمل فشرده سازی، فایل قسمتی از اطلاعات خود را ازدست می‌دهد). فایل‌های TIFFدرمقایسه با فایل های JPEG حجم بیشتری دارند وهنگام ایجاد، ویرایش یا ذخیره، یک پیکسل را هم از دست نمی‌دهند.
بـا استفـاده از فـرمت TIFF، نه تنهـا با امکانـات اضافـی همراه فرمت RAW کـاری ندارید، بلکه دررابطه با از دست‌دادن برخی اطلاعات رنگ فایل‌هـای JPEG موقع ذخیـره عکس نیز نگـرانی نخـواهید داشت.
هنگام عکاسی برای داشتن کیفیت بهتر، دوربین خـود را برای ذخیره نماها و عکس‌ها درحالت TIFF قراردهید یا عکس‌های خود را با بهترین کیفیت JPEG ذخیره کنید و سپس بعـد از ویرایش عکس‌ها درکامپیوتر خـود،‌ از منوی File گزینه Save As و سپس TIFFرا انتخاب کنید.
هنگام اولین ذخیره تصویر با فرمت JPEG احتمال دارد مقداری از کیفیت را از دست بدهید، در صورتـی‌ که اگـر فایل را با فرمت TIFF ذخیـره کنید، کیفیت تصویر تغییری نمی‌کند.
یکی ازنقاط ضعف فایل‌های‌ TIFF این ‌است که فایل‌های TIFF خیلـی حجیم‌تر از فایل‌هـای JPEG هستند و فرمت TIFF به اندازه JPEG عمومیت ندارد.
هنوزهم برای ارسال فایل‌های تصویری خود از طریق پست الکترونیکی یا قراردادن آنها در وب، به ذخیره یک کپی از فایل TIFF به صورت JPEG نیاز دارید.
۳) فرمت RAW:
بـرای داشتن عکس‌هایـی با کیفیت بـالا و بـدون از دست‌دادن حتی ذره‌ای کیفیت، از حالتRAW دوربین خود (درصـورت وجـود) استفـاده کنید. RAW کیفیـت تصاویـر را کاهش نمی‌دهد و عمق رنگ بیشتـری (۱۲ بیت بـرای هرپیکسل) را در مقایسه با ۸ بیت برای هرپیکسل در فرمت‌های TIFFو JPEG، به تصاویر نسبت می‌دهد. ایـن امر به شما امکان می‌دهـد تا درحین ویرایش تصاویـر در برنامه‌هایـی مانند فتوشاپ و Photoshop Elements به‌جزئیات بیشتری ازاطلاعات تصاویر خود دسترسی داشته باشید.
دوربین شما فایل‌هایRAW را قبل از انجام هرگونه عملی از قبیل تنظیم رنگ سفید، شفاف کردن عکس و یا اعمال جلوه‌های دیگر روی تصویر، ذخیره می‌کند. متاسفانـه، هر شرکت سـازنده دوربین، مدلRAW خاص خود را دارد و گاهی مدل‌های مختلف یـک نوع دوربیـن، در دسترسـی به RAW تفاوت‌هایـی دارند. برای مثـال دوربیـن Nikon فایل‌هـای RAW را NEF می‌نـامد در حالی‌‌ که Canon از CRW و CR۲ استفاده می‌کند. فایل‌های RAW به کار بیشتـری هم نیاز دارند. باید میـزان رنگ سفید را تنظیم کنید، رنگ‌ها را دستکاری کرده و میزان نور را تنظیم کنید. زمانـی که قادر به ذخیره تغییرات در فایل‌های RAW نیستید،‌ بـاید دو نسخه از تصاویـر خـود (یک نسخه اصلی RAW وفایل TIFFیا JPEG ویرایش شده) را نگهداری کنید.
استفاده از یک فرمت تصویری دیگر
امروزه فرمت PNG، فرمت پیش فرض فایل‌های تصویری برای عکس‌هایی است که به‌وسیله کامپیوترهای مکینتاش ایجاد می‌شوند و تقریباً تمام مرورگرها قادر به بازکردن آنها هستند. به علاوه،‌ هر برنامه ویرایش تصویر، فرمت مختص به خود را ارائه می‌دهد. برای مثال، برنامه فتوشاپ ازفرمت PSD استفاده می‌کند که این فرمت باعث کاهش اطلاعات تصویر نمی‌شود و لایه‌ها را حفظ می‌کند، بنابراین موقع کار روی پروژه می‌توانید دقیقاً به محلی که پـروژه را رهـا کرده بودید، برگردید. البته این گـونه فرمت‌ها معمولاً دربرنامه‌هایی به جز برنامه سازنده آن باز نمی‌شوند که این امر شمـا را مجبور به ذخیره‌ فایل‌ها به فرمت JPEG می‌کند.